3.kez (yok aslında 4. oluyor çünkü tüp bebekten önce bir de aşılama yapılmıştı) denemek için 2-3 ay zaman istedi doktor..Vücudum dinlenmeliymiş ama ben o kadar beklemek istemiyorum ki..Zaten 30 gün geçecek şimdi aradan, sonra ilaçlı tedavi dönemi sonra transfer dönemi, istemiyorum çok uzun, lütfen gelecel ay tekrar deneyelim diyorum.."sen bilirsin ama ben doktorun olarak vücudunun biraz dinlenmesi gerektiğini düşünüyorum "diyor, başka bir doktora gitmeli..2 kez denedi olmadı zaten, belki bir başkası daha başarılı olur, internette tedavi görüp sonuca ulaşanların doktorlarını mı araştırsam, onlardan birinden mi randevu alsak, bilmiyorum.
Annem çok üzülüyor durumuma, ben üzüldüğüm için üzülüyor, o da biliyor çocuğumuz olmasa da iyi anlaşan ve mutlu bir çift olduğumuzu ama o bebeği çok istediğimi biliyor, annelik işte elinden birşey gelmiyor,hep hüzünlü gözleri..
Babam biraz da yetişme tarzının getirdiği bir mesafeyle olanı biteni benden değil de annemden öğreniyor,bana birşey sormuyor bu konuda, kimbilir belki ben rahatsız olurum diye ama bu sabah annem aradı, "baban sabah bir televizyon programında bir doktoru dinlemiş, çalıştığı tüp bebek merkezinin telefonunu almış, bir gitse ya çocuklar diyor "dedi, canım babacığım, üzülmeyin, herşeyin bir zamanı var ben de biliyorum, yazıda varsa geliyor önümüze de, kendime her zaman söz geçiremiyorum, yanlış olduğunu bildiğimiz şeyleri bile bazen bile bile yapmamız bundan değil midir?
Çok kilo aldım.38-40 beden giyen ben 44 bedene çıktım, ilaçlar,iğneler, hormonal karmaşa, transfer dönemlerindeki hareketsizlik, hiç alışık değilim kendimi böyle görmeye,üzülüyorum.Yeni birşeyler almalı üstüme, bir müddet daha işe gideceğime göre.Ben evde kalmak istiyorum, sessizlikte kafamı dinlemek, susmak,okumak..Ama çalışmalıyım da o kadar maliyetli bir iş ki şu tedavi, Allah herkese yardım etsin, biriktirdiklerimiz eridi, kredilendik bankaya, neyse bebeğim gelsin de, daha çok çaışırız babasıyla, yemeden içmeden çalışırız..
Yeni bir doktordan randevu aldık, çok yoğunmuş adam,15 gün sonraya randevu verdiler.
Bu tedavi boyunca gittiğim bilmem kaçıncı hastane olacak.
Oranızda buranızda parça var perde var diye ameliyat ettiler,biraz iyileştim, doktor baktı "tam olmamış,tekrar yapacağız"hadi bir daha.Aradan biraz zaman geçti "şurda tıkanıklık varmış açalım " peki dedik hooop yine ameliyat masası.Sonra "yokmuş, bize öyle geldi galiba!"
Yoruldum galiba, acı çekmeye de alışıyor insan, istediği çok önemliyse,hiç şikayet etmiyor.Gıkımı bile çıkarmıyorum bana tüm bunları yapanlara, onlara kızmak istemiyorum ki, belki bebeğimi verirler bana diye,yaksinlar canımı ama getirsinler yavrumu yeter..
Randevu günü geldi işte.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder