Mahallenin kasabı gibi eczacısı da bir iyilik düşünmeli bana..
Her ay mens dönemimden 10 gün önce ve sonrasına devam eden 20 günlük süreçte kullandığım 20 adet gebelik testine maaşımın haturı sayılır bir kısmını yatırıyor olmamı dikkate alıyordur herhalde.
Sabah 9 da çok çok önemli bir toplantım var, 6 da kalktım, kafam nasıl endeksliyse doğru banyoya, bütün dolapları karıştırdım yok, bütün testleri kullanmışım, bu ay gerekmeyeceği için yeni de almadım demek ki..
Bu testleri gördükçe deliren kocamdan saklamak için bir yerlere sokuşturduğum bir tane olmalı..
Kaç kere 2.çizgi hafif pembe gibi gelip de sevindiğim ve hüsrana uğradığımı görünce yasakladı adam, ne yapsın.
Hah, bi tane kalmış, şampuan şişelerinin arkasına saklamışım.
Geçmeyen bir 10 dakika, sonucu bile bile yapıyorum, bu beklerken ki umudu seviyorum, sonrasındaki hüsran olmasa..
2.çizgi.
2.çizgi.
2.çizgi !
Burda bir çizgi daha mı var bana mı öyle geliyor.
Hava tam aydınlanmadı, banyonun ışığından mı acaba?Camın önüne yaklaşıyorum, pembe bir çizgi daha var burada, hem de hemen belirledi ama nasıl olur.Tedavisiz olmaz demedi mi doktor? Gözüm beni yanıltıyor.
Sürekli o çizgiyi görmek istediğim için sanırım:(
Kocam uyuyor.Yanına gidiyorum."Uyan ne olur, sana birşey göstereceğim " telaşlanıyor adam "birşey mi oldu?"
"bir bak ne olur"
"elindeki ne?
"test"
"yine mi?"
"bir bak ne olur sanki bir pembelik var 2.çizgide"
Gözlüklerini takıyor, evirip çeviriyor.
"Sanki" diyor. "Neyse, uğraşma bunla, nasıl olsa 25 gün sonra tedavi var, üzme kendini"
Testi alıp salona gidiyorum, evet var.
Mutfağa..Vallahi 2. çizgi.
Allah'ım sen aklımı koru.
Annemi arıyorum, sabahın altısı.Aynı üzgün ve dikkatli tonlama,
"üzme kendini kızım san aöyle gelmiştir"
Hayır bana öyle gelmiyor, var işte, var!
Alelacele giyiniyorum ve sabahki toplantıya gideceğim arkadaşıma hasta olduğumu yazıyorum mesajla.
Kocam da hazırlanmış,işe gidiyoruz.
"önce hastaneye "diyorum."kan testi yaptıracağız"
Direniyor, üzüleceğimi biliyor..Ağlayacağımı biliyor.Kıramıyor.
Hastaneye gidip kan veriyoruz, sonuç 2 saat sonra.
Annem tedavimi bekliyor ve kardeşimin evinde.Kardeşimin evi hastaneye çok yakın, oraya bırakıyor beni kocacık.
2 saat..
2 ay, 2 yıl,2 ömür..
Yine ağlayacağım biliyorum.
Allah'ım sınama artık, ne olur...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder