bir umudum var

Yeni doktor da şaşkın.
"Tuhaf bir kitle var burada" dedi.
Hani şu çok ünlü profesörün "bir kitle var ama endişe etmeyin, iç huzuruyla evinize gidin 4,aydan sonra kendiliğinden kaybolacaktır, sadece corpus luteum bu "dediği ve amniyosentezimi yaparken başka bir prefösörün hastası olduğumu iddi ederek bağırıp çağıran, azarlayan ve derdimi anlatmama bile izin vermeyecek kadar sinirlenen ve beni muayene etme gereği bile duymayan diğer üniversite hocasının göremediği kitle!

Nur topu gibi olmuş, bu profesörün ölçebildiğine göre 17 cm !
"Bebek için büyük tehlike ,bunun alınması lazım, diyaframınıza doğru yerleşmiş, bebek şimdi 5 aylık ama büyüdükçe çok sorun çıkaracak "dedi ve" ilk kez böyle bir durumla karşılaştığını" da ekledi!

"Bu ameliyatı yapabileceğini ve el emeği olarak alacağı para için bizi arayacağını" söyledi, çıktık.

Bir kafeye oturduk.
Kafamız artık iyice bir dünya.
Doktor Ağabeyimi arayarak anlatıyorum durumu, görev yeri Kırşehir. "En kısa sürede geleceğini "söylüyor.
Annem doktora gideceğimi biliyordu , kayınvalidem de .İkisini de arayıp kısaca özetliyorum, sesimdeki vehameti kontrol ederek.

Ne yapacağımız konusunda en ufak bir fikrimiz yok, tek bildiğimiz alınması gerektiği, zira gittikçe o kadar zor nefes almaya başladım ki, hızla aldığım kiloların bu kitleye bağlı olabileceğini söyledi doktor, offff içim sıkılıyor.

Ameliyata karar vermeden hemen 2 gün içinde 2-3 doktorla daha görüşmemi istedi Ağabeyim.
Ofisi arıyorum ve ücretsiz izin alabilmem için ne yapmam gerektiğini öğreniyorum, sabah gidip dilekçemi vereceğim personel işlerine.

İnternete girip 2-3 doktor araştırıp bulacağız akşama, sabah erkenden de gidip görüşeceğiz.

Yorgunum, ayaklarım şiş, mutsuzum, bebeğim tekmeliyor...